VIII Rzeszowska Drużyna Harcerek "Dąbrowa" im. hm. Jadwigi Jareckiej

Z
wiązek Harcerstwa Rzeczypospolitej

Materiały

Pobierz pliki

Pobierz pliki

PRZYRZECZENIE HARCERSKIE

"Mam szczerą wolę całym życiem pełnić służbę Bogu i Polsce, nieść chętną pomoc bliźnim i być posłusznym Prawu Harcerskiemu."


PRAWO HARCERSKIE

1. Harcerz służy Bogu i Polsce i sumiennie spełnia swoje obowiązki.
2. Na słowie harcerza polegaj jak na Zawiszy.
3. Harcerz jest pożyteczny i niesie pomoc bliźnim.
4. Harcerz w każdym widzi bliźniego, a za brata uważa każdego innego harcerza.
5. Harcerz postępuje po rycersku.
6. Harcerz miłuje przyrodę i stara się ją poznać.
7. Harcerz jest karny i posłuszny rodzicom i wszystkim swoim przełożonym.
8. Harcerz jest zawsze pogodny.
9. Harcerz jest oszczędny i ofiarny.
10. Harcerz jest czysty w myśli, mowie i uczynkach, nie pali tytoniu i nie pije napojów alkoholowych.
SYMBOLIKA KRZYŻA

Krzyż Harcerski wzorowany na Krzyżu Virtuti Militari – najwyższym odznaczeniu wojskowym zaprojektował ks. Kazimierz Lutosławski w 1912r. Krzyż posiada bogatą wewnętrzną symbolikę. Jak każdy Krzyż jest przede wszystkim Krzyżem Chrystusa symbolizującym wiarę, nadzieję i miłość. Ramiona Krzyża oplata wieniec z liści laurowych - symbol zwycięstwa i dębowych – symbol męstwa. Wieniec łączy zapinka, która oznacza, że harcerz powinien łączyć w sobie te dwie cechy. Wśród dębowych liści dostrzegamy trzy żołędzie, symbolizujące trzy rozbiory, ewentualnie trzech zaborców Polski. Na poprzecznych ramionach krzyża umieszczony jest napis CZUWAJ – pozdrowienie harcerskie – znak gotowości do służby Bogu, Polsce i bliźniemu. W środku Krzyża widnieje krąg – symbol doskonałości – symbol bratniego harcerskiego kręgu. Wewnątrz Krzyża umieszczona jest lilijka. Gwiazdy na jej ramionach – to szeroko otwarte oczy harcerza – starające się dostrzec gdzie i kiedy może być potrzebny. Rozchodzące się promienie – to promieniowanie harcerstwa dobrym przykładem dla całej młodzieży i społeczeństwa. Ziarenka pisaku to drobne harcerskie uczynki, bądź ogromna rzesza harcerzy. 
SYMBOLIKA LILIJKI

Lilijka Harcerska Odznaka noszona tradycyjnie na nakryciu głowy przez harcerzy i instruktorów. Po raz pierwszy pojawiła się w Polsce na Krzyżu Harcerskim. Następnie używała jej Polska Organizacja Skautowa jako odznakę podstawową . Symbolika lilijki: Lilijka harcerska wzorowana jest na igle magnetycznej kompasu, co oznacza, że harcerz zawsze wybiera słuszną drogę. Jest to symbol wywiadowcy wojskowego, wskazuje bowiem drogę. Pierwotnie była to strzałka, lecz z czasem zaczęto ją rysować coraz ozdobniej i nabrała kształu zbliżonego do lilii herbowej, symbolu władzy królewskiej. W 1927 roku umieszczono na jej ramionach skrót ONC, co oznacza: Ojczyzna, Nauka, Cnota. Hasło to istniało na lilijce do 1965 roku, kiedu decyzjami nowego regulaminu zmieniono jej kształt i usunięto napisy. Zjazd w 1981 przywrócił tradycyjne oznaczenie i wygląd harcerskiej lilijki.
SYMBOLIKA KONICZYNKI

Trójramienna koniczynka - oznaka skautek to symbol potrójnej służby: Bogu, Ojczyźnie, i bliźnim. Gwiazdki oznaczają Prawo i Przyrzeczenie, które harcerki zawsze mają przed oczami. Pionowa kreska to igła kompasu, wskazująca właściwy kierunek, a podstawa łodyżki wyraża płomień miłości bliźniego.
POZDROWIENIE "CZUWAJ"

Zawołanie "CZUWAJ"jest tradycyjnym pozdrowieniem wszystkich polskich harcerzy. Geneza tego hasła wywodzi się z tradycji rycerstwa polskiego. To właśnie w taki sposób nawoływała się straż miejska podczas nocnej służby na murach miejskich. Dziś przypominać ma nam o konieczności stałej gotowości do czynu służby, pracy dla innych i nad sobą. Jest też wymieniane przez harcerzy na przywitanie i pożegnanie. Pozdrowienie to wprowadziła w 1912 r. III Lwowska Drużyna Żeńska Skautek im. Emilii Plater prowadzona przez dh. Olgę Drahonowską - Małkowską. Pozdrowienie wprowadzono na obozie drużyny w Kosowie, pragnąc zastąpić oryginalnym, własnym zawołaniem używane dotąd pozdrowienie "Czołem". Jak wiecie zuchy używają skróconego pozdrowienia "Czuj".
ŻYCIORYSY

Jadwiga Jarecka -Kuligowska-
ur. 28.09.1898r. zm. 27.01.1944r.
Jan Paweł II- ur. 18.05.1920r. zm. 2.04.2005r.
Leopold Lis-Kula- ur. 11.11.1896r. zm. 7.03.1919r.

Robert Baden Powell -
Robert Stephenson Smyth (22.2.1857 - 8.1.1941), baron of Gilwell, gen. armii brytyjskiej, twórca skautingu, Naczelny Skaut Świata; syn duchownego anglikańskiego, prowesora uniwersytetu w Oxfordzie, i wnuczki adm. H. Nelsona. w 1876-1910 był w czynnej służbie wojskowej w Indiach, Afganistanie, Afryce Pd. I Anglii. Pracował także w brytyjskim wywiadzie w wielu krajach Europy. W wie przeciw Burom wsławił się obroną miasta Mafeking. Od 1903 był generalnym inspektorem kawalerii brytyjskiej, po osiągnięciu wieku emerytalnego zajmował się organizowaniem i szkoleniem armii terytorialnej w Wielkiej Brytanii. W czasie służby w Indiach, od 1884 stosował nowe, własne metody szkolenia żołnierzy, w których znaczną uwagę przywiązywał do indywidualnego wyszkolenia, wyrabiania samodzielności i zaradności. Podczas obrony Mafekingu (1899-1900), obleganego przez ponad 7 miesięcy przez Burów, utworzono oddział chłopców do służby pomocniczej (łącznikowej, wartowniczej). Próba ta uświadomiła B.-P. możliwość powierzenia młodszym chłopcom odpowiedzialnych zadań pod warunkiem poważnego ich traktowania. Po powrocie do W. Brytanii w 1902 B.-P. stwierdził że, jego książką "Aids to scouting" (Wskazówki do wywiadów) przeznaczoną dla żołnierzy interesowała się organizacja młodzieżowa. W celu lepszego dostosowania myśli zawartych w tej pracy do poziomu dzieci i młodzieży B.-P. zorganizował w 1907 obóz doświadczalny dla chłopców na wyspie Browensa. W 1908 wydał klasyczny podręcznik skautingu Scouting for Boys (Skauting dla chłopców). Zainteresowanie, z jakim spotkała się książka, spowodowało, iż B.-P. w 1910 zrezygnował ze służby wojskowej i całkowicie poświęcił się skautingowi; w tymże roku organizacja skautowa w Wielkiej Brytanii liczyła 100tyś. członków. Wg B.-P. skauting powinien być szkołą wychowania obywatelskiego w kontakcie z przyrodą, powinien uzupełniać naturalne luki wychowania szkolnego przez rozwijanie charakteru, zdrowia i sprawności jednostki oraz jej wartości społeczności w codziennej służbie. Wskazując na źródła idei skautowej, B.-P. przyznawał, że zawarł w niej nie tylko własne pomysły, ale wzorował się także na zwyczajach różnych narodów i ludów, jak Japończycy, Indianie, wykorzystał koncepcje filozofów i uczonych, a nawet reguły zakonów średniowiecznych rycerzy. W 1920 na 1 Jamboree B.-P. został dożywotnio wybrany na Naczelnego Skauta Świata. W 1912 ożenił się z Olave St. Clair Soames, również działaczką skautową, wybrana w 1930 na Naczelną Skautkę Świata. Za pracę skautową otrzymał tytuł lorda- barona of Gilwell, a w posiadłości Gilwell Park został zorganizowany międzynarodowy ośrodek skautowy. B.-P. był odznaczony wieloma najwyższymi odznaczeniami bryt. i in. krajów, w tym Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu "Polonia Restituta". Był świetnym rysownikiem. W 1939 wyjechał na leczenie do Kenii, gdzie zmarł w 1941.
Jadwiga Kuligowska- Jarecka- urodziła się 28.09.1898r. w Skorykach w Małopolsce wschodniej. Do Rzeszowa przyjechała w 1918 roku. Zaraz po przyjeździe zgłosiła do druhny Jadwigi Luśniak( pierwsza hufcowa harcerek w Rzeszowie) swą gotowość do pracy w ruchu skautowym. Wkrótce też została drużynową 1 Żeńskiej Drużyny im. Królowej Jadwigi przy seminarium Nauczycielskim w Rzeszowie. Harcerki rzeszowskie z druhną Jagą na czele wędrowały całe lato po Polsce. W 1919 roku były w Sandomierzu, Puławach, Warszawie i Częstochowie, a w 1920 roku na wspaniałej wycieczce w Tatrach. Ponieważ druhna Jaga Kuligowska posiadała wykształcenie medyczne i w latach 1917-1912 pełniła ochotniczo funkcję sanitariuszki, zorganizowała Kurs samarytański dla harcerek 16-17 letnich, na którym dziewczęta uczyły się też posługiwania bronią. W czasie wojny 1920r. harcerki pełniły służbę pomocniczą na dworcach kolejowych- wydawały posiłki i napoje żołnierzom. Po zakończeniu wojen i ustaleniu granic Polski i niepodległej, harcerki Rzeszowskie wróciły do zajęć i służby harcerskiej. Druhna Jadwiga Kuligowska była hufcową hufca żeńskiego w latach 1923-1935. Wtedy też działało w Rzeszowie 7 żeńskich drużyn harcerskich. W wielu wspomnieniach harcerek z tych lat spotkać można określenia: „Wspaniała drużynowa, niezastąpiona organizatorka wycieczek krajoznawczych, niezapomniana Jaga”. Świadczą one o jej oddaniu sprawom harcerskim i niewątpliwym talencie pedagogiczno- organizatorskim. Po uzupełnieniu studiów stomatologicznych Jadwiga- wtedy już Jarecka, otworzyła przy ul. 3 Maja 18 w Rzeszowie własny gabinet dentystyczny, który odegrał ważna rolę w latach okupacji. W końcu sierpnia i na samym początku września 1939 roku harcerki Rzeszowskie wraz ze swoją harcmistrzynią pełniły służbę na dworcach prowadzących do miasta- kierowały zmobilizowanych żołnierzy do RKU(Rejonowa Komenda Uzupełnień), aby nie błądzili po mieście. W pierwszych dniach wojny, gdy dotarły do Rzeszowa Fale uchodźców druhna jarecka pełniła z harcerkami służbę na dworcu głównym. W czasie pełnionej służby, gdy dworzec został zbombardowany druhna Jaga została przysypana gruzami, ale wszystko skończył się dobrze. Niemcy wyrzucili z Żydowskiego Domu Ludowego przy ul. Tanebauma cała bibliotekę na bruk i harcerki druhny Jagi przenosiły te książki- oczywiście nielegalnie- do biblioteki przy ulicy 3 maja. Była to pierwsza konspiracyjna działalność harcerek rzeszowskich. Jadwiga przygotowywała swoje harcerki do takiej działalności- organizowała pogotowie harcerek i szkoliła przede wszystkim do służby sanitarnej i łącznościowej. Pod koniec 1939roku zaczęła działać w Rzeszowie grupa konspiracyjna pod dowództwem majora Stanisława Ruśkiewicza PS. „Florian”. Do jego grupy weszła druhna Jaga ps. „Przepiórka” wraz całą grupą harcerek. Druhna Jarecka po wybuchu wojny wezwała harcerki do dalszej pracy „ do której stanęły karne i z wielką ochotą”. Tworzyły pododdział o kryptonimie „Przepiórki”. Druhna Jadwiga potrafiła zwerbować do niebezpiecznej służby nie tylko swoje harcerki, ale także innych harcerzy, którzy przybyli w rodzinne strony po wybuchu wojny. To na jej ręce i w jej gabinecie złożył przysięgę druh Józef Kret współorganizator szarych Szeregów i jego żona- Zofia. Gabinet dentystyczny J. Jareckiej- połączony z mieszkaniem- był stałym punktem kontaktowym. Według wspomnień harcerek bywało tak, że w poczekalni siedzieli Niemcy, w gabinecie też, a w mieszkaniu odbywało się zebranie organizacji podziemnej. Trzeba też wspomnieć, że mimo iż mąż druhny Jagi- major Józef Jarecki całą okupację spędził w oflagu niemieckim to i jego żona i jego rodzeństwo mieszkające w Szwfrakowej również działało w ZWK-AK( Związek Walki Zbrojnej Armii Krajowej) m. in. brat- Wojciech i siostra- Kamila- harcerka rzeszowska i Referentka Gromad Zuchowych w okresie międzywojennym. Niestety na trop działających w podziemiu rzeszowskich harcerzy wpadli Niemcy. Najpierw w kwietniu 1941r.-zostali aresztowani harcerze Szarych Szeregów: Józef Kret, Tadeusz Wąsowicz, Władysław Lutecki, Aleksander Jamrozek i inni, a potem w jesieni 1942r. została aresztowana druhna Jadwiga Jarecka. Osadzona w rzeszowskim gestapo przetrwała długie i straszne śledztwo, potem trafiła do więzienia w Tarnowie, a stamtąd do obozu w Oświęcimiu. Fakt, że żadna z jej pod władnych nie została bezpośrednio potem aresztowana, świadczy najlepiej o tym, że torturowana harcmistrzyni nie załamała się i nie wydała nikogo. A jej harcerki nawet po jej aresztowaniu i zesłaniu do obozu koncentracyjnego nie przestały pracować. Pozostały w szeregach ZWZ-AK i ofiarnie pełniły swoją służbę. Druhna Jaga jeszcze w więzieniu pisała optymistyczne listy do rodziny, jeszcze wierzyła , że wróci. W obozie oświęcimskim przeżyła do 27.01.1944r. Na grobowcu rodzinnym Jareckich w Niewodnej została wmurowana tablica pamiątkowa poświęcona pamięci druhny Jadwigi Jareckiej.
Małkowski Andrzej Juliusz - (31.10.1888 - 15.1.1919), jeden z twórców pol. skautingu, wybitny instruktor i teoretyk harc., działacz polskiej organizacji młodzieżowych i niepodległościowych. Urodził się w Trębkach k. Kutna w rodzinie ziemiańskiej o tradycjach patriotycznych i żołnierskich. Uczył się w Warszawie, Tarnowie, Krakowie i we Lwowie, gdzie w 1906 w 6 Szkole Realnej uzyskał świadectwo dojrzałości. Był współzałożycielem abstynenckiej organizacji uczniów krakowskich "Młodzież". W 1908 rozpoczął studia na Wydziale Budowy Maszyn Politechniki Lwowskiej. W kwietniu 1910 przeniósł się na Uniwersytet Jana Kazimierza, którego nie ukończył. Był członkiem Zarząd Głównego "Eleuterii" - federacji związków abstynenckich. Należał do "Eleusis", "Zarzewia", "Sokoła". W listopadzie 1909 otrzymał do przetłumaczenia klasyczny podręcznik twórcy skautingu Roberta Baden-Powella Scouting for Boys. Po zapoznaniu się z treścią M. stał się entuzjastą i propagatorem skautingi na ziemiach polskich; w 1909-12 brał udział we wszystkich pracach mających na celu rozwój polskiego skautingu. W czasie pierwszego kursu skautowego 20.3.-21.5.1911 omawiał poszczególne rozdziały przygotowywanego przez siebie podręcznika. W okresie kwiecień-lipiec 1911 ukazywała się arkuszami jego praca Scouting jako system wychowania młodzieży - pierwsza polska książka o skautingu. M. wszedł w skład pierwszej Komendy Skautowej, następnie Naczelnej Komendy Skautowej we Lwowie. W październiku 1911 rozpoczął wydawanie "Skauta", który wkrótce zdobył niezwykłą poczytność. M. traktował skauting jako nowy styl życia i metodę odrodzenia młodzieży. W marcu 1912 wyjechał do Londynu w celu zebrania materiału do nowego wydania swej książki. Po powrocie został odsunięty od pracy w "Skaucie" i Naczelnej Komendzie Skautowej. W 1913 zorganizował wycieczkę skautową na 3 Wszechbryt. Zlot Skautów w Anglii, gdzie nad pol. obozem powiewała biało-czerwona flaga i używano nazwy kraju wymazanego mapy świata. Za wybitne zasługi M. otrzymał od R. Baden-Powella skautowy medal "Za zasługi". W czerwcu 1913 M. przeniósł się do Zakopanego, gdzie wziął ślub z Olgą Drahonowską. Rozwijał tam ożywioną działalność, tworząc silny, nie zależny ośrodek harcerski. Wraz z wybuchem wojny wstąpił na krótko do Legionów Polskich. Brał udział w pierwszych walkach, lecz zależność tych formacji od zaborcy austr. spowodowała jego wystąpienie. W wyniku próby utworzenia niepodległej Rzeczypospolitej Podhalańskiej musiał opuścić Zakopane. Udał się do Anglii, a potem do Stanów zjednoczonych, gdzie zakładał polskie drużyny skautowe wśród wychodźstwa. Od września 1915 do września 1916 pełnił funkcję skautmistrza związkowego w Związku Sokołów Polskich w Ameryce. Próbował zorganizować z "Sokołów" Legion Polski do walki z Niemcami. Wobec braku poparcia ze strony władz związku przybył do Kanady, gdzie wstąpił w grudniu 1916 do wojska. W styczniu 1917 wraz z grupą "Sokołów" został przyjęty do Wojsk. Szkoły Piechoty, którą ukończył w kwietniu. Następnie służył w armii kanadyjskiej, walczył na froncie we Francji. W listopadzie 1918 został przeniesiony do armii gen. Józefa Hallera. Wysłany w misji wojsk. do polskich oddziałów w Odessie zginął w czasie podróży w wyniku zatonięcia statku, którym płynął. Imię Małkowskiego nosiło i nosi wiele drużyn i kręgów instruktorskich. Ważniejsze prace: "Scouting jako system wychowania młodzieży", "Jak skauci pracują".

Małkowska Olga
- z domu Drahonowska (1.19.1888 - 15.1.1979), wychowawczyni, wybitna działaczka i instruktorka harcerska, harcmistrzyni Rzeczypospolitej . Urodziła się w Krzeszowicach w rodzinie pochodzącej z Czech. Już w młodości wykazywała duże uzdolnienia artystyczne. W czasie studiów we Lwowie związała się z "Eleusis", gdzie po raz pierwszy zetknęła się z Andrzejem Małkowskim. Aktywnie włączyła się w przeszczepienie skautingu na grunt polski. Została drużynową 3 (żeńskiej) Lwowskiej Drużyny Skautowej im. płk Emilii Plater. Drużyna ta jako pierwsza używała pozdrowienia: "Czuwaj!" Do melodie rewolucyjnej pieśni Na barykady M. dostosowała słowa wiersza Ignacego Kozielewskiego: Wszystko, co nasze... Tekst i nuty ukazały się jako marsz skautów w lwowskim piśmie "Skaut" w 1912, dając początek hymnowi ZHP. Ze względu na chorobę płuc M. przeniosła się do Zakopanego, gdzie w czerwcu 1913 wzięła ślub z A. Małkowskim. W Zakopanem prowadziła drużynę skautek. Z chwilą wybuchu 1 wojny światowej przejęła kierownictwo skautingu zakopiańskiego. Wobec wykrycia przez władze austr. gromadzonej przez skautów broni Małkowscy w lutym 1915 opuścili Podtatrze i przedostali się do Anglii, a następnie do Stanów Zjednoczonych. W 1918 M. przeniosła się ponownie do Anglii i do 1921 pracowała w szkole polonijnej. Po powrocie do kraju była przez kilka lat nauczycielką w Szkole Gospodarstwa Domowego w Zakopanem. Od 1925 organizowała Harcerską Szkołę Pracy w Sromowcach Wyżnych w Pieninach, znaną jako "Cisowy Dworek". W 1924 była komendantką obozu harcerek na 1 Zlocie Nar. pod Warszawą. W 1932 przewodniczyła 7 Światowej Konferencji Skautek na Buczu, w czasie której została wybrana do Światowego Komitetu Skautek. W czasie 8 Światowej Konferencji Skautek w Szwajcarii w 1934 otrzymała z ramienia Światowego Komitetu Skautek polecenie przeprowadzenia studiów nad warunkami pracy żeńskich organizacji skautowych w Austrii, Czechosłowacji i Rumunii. Pod koniec września 1939 M. przedostała się na zachód Europy. Była członkiem najwyższych władz ZHP na wychodźstwie, m.in. przewodniczącą Naczelnego Komitetu Harcerskiego, rezydującego w Wielkiej Brytanii. Pracowała w polskich placówkach opiekuńczych. Powróciła do kraju w 1961 i po krótkim pobycie we Wrocławiu osiadła w Zakopanem. Oddała "Cisowy dworek" na ośrodek dla dzieci.
Stefan Wincenty Frelichowski- urodził się w 1913 r. w Chełmży. W 1927 r. wstąpił do Związku Harcerstwa Polskiego. Pełnił funkcje drużynowego i zastępowego, a także komendanta Starszoharcerskiego Zrzeszenia Kleryków ZHP. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1937 r. Gdy Niemcy wkroczyli do Polski we wrześniu 1939 r. był wikariuszem parafii Najświętszej Maryi Panny w Toruniu. Już 11 września został aresztowany i więziony w kilku obozach. Mimo zakazu władz obozowych, prowadził pracę duszpasterską, rozdzielał Komunię św. Gdy zezwolono na przesyłanie paczek, zorganizował obozowe Caritas. Przedzierał się też do chorych na tyfus, by spowiadać ich i udzielać im sakramentów. Zmarł w obozie w Dachau 23 lutego 1945 r. na tyfus, którym zaraził się od współwięźniów. Jan Paweł II ogłosił ks. Frelichowskiego błogosławionym 7 czerwca 1999 roku w Toruniu podczas pielgrzymki do Ojczyzny. 22.02.2003 roku bł. Stefan Wincenty został ogłoszony patronem harcerstwa polskiego.

STOSY OGNISKOWE

STUDNIA

Zapewnia dużo światła i ciepła przy stosunkowo niewielkim zużyciu opału,może służyć do gotowania, sygnalizowania.
PAGODA

Podobne do ogniska Studnia, jednak ułożone jest z pełnych warstw drewna, pali się powoli, daje sporo ciepła.
GWIEŹDZISTY

Ognisko pali się w środku gwiazdy. Daje mało ciepła i światła, lecz jest idealne gdy mamy mało opały. W miarę spalania się ramion gwiazdy przysuwamy je bliżej środka.
STOŻKOWY

Daje bardzo dużo ciepła i światła, nadaje się do gotowania, choć zużywa dużo opału. Ustawiamy je opierając o siebie kołki różnej grubości (od najcieńszych do najgrubszych) w środku umieszczamy podpałkę. Pamiętać należy o pozostawieniu wejścia, która umożliwi podpalenie ogniska i zapewni przepływ powietrza.
SZNUROLOGIA

Funkcje w drużynie


• Funkcyjna ( zielony spod szyi,pełni funkcje  np. proporcowa, kronikarka )
• Podzastępowa ( brązowy spod szyi )
• Zastępowa ( brązowy sznur spod ramienia ) • Przyboczna ( zielony sznur spod ramienia )
• Drużynowa ( granatowy sznur spod ramienia )
• Drużynowa Gromady zuchów ( błękitny sznur spod ramienia )


Funkcje w hufcu

• Pełni funkcje ( srebrny sznur spod szyi )
• Vice- komendantka ( srebrny sznur z ramienia z 2 suwakami )
• Komendant ( srebrny sznur z ramienia poczwórnie pleciony )

Funkcje w Chorągwi


• Pełni funkcje ( złoty sznur spod szyi)
• Vice- komendantka ( złoty sznur z ramienia z 2 suwakami )
• Komendant ( złoty sznur z ramienia poczwórnie pleciony )
Kapelani harcerscy

•Kapelan Drużyny ( Sznur fioletowy spod ramienia z zielonym suwakiem)
•Kapelan Hufca ( Sznur fioletowy, noszony spod ramienia, ze srebrnym suwakiem )
•Kapelan Chorągwi ( Sznur fioletowy, noszony spod ramienia, ze złotym suwakiem )
•Kapelan Związku ( Sznur fioletowy, noszony spod ramienia, ze skórzanym suwakiem )
Strony internetowe dla firm - szybko i za darmo!